Browsing All Posts filed under »ποίημα«

δεν είμαστε άνθρωποι.

5 Απριλίου, 2015

0

Δεν είμαι άνθρωπος, είμαι κομμάτι από τις ελπίδες και τις φρίκες όλων γύρω μου. Ράκος από τις αναμνήσεις τους κρόσι ξεσκισμένο μέσα από τα νεύρα της σάρκας τους. Ρετάλι από ένα ιδρωμένο όνειρο θρύμμα από τους φόβους και τις ενοχές τους. Στάλα ανασφάλειας, που πέφτει την πιο ακατάλληλη στιγμή. Ακίδα που χώνεται σε μια κακοφορμισμένη […]

«Όπως ο Κερέμ», Ναζίμ Χικμέτ

13 Μαΐου, 2013

1

Είναι βαρύς ο αγέρας σαν μολύβι Φωνάζω, φωνάζω, φωνάζω Ελάτε γρήγορα σας φωνάζω Να λειώσουμε το μολύβι Κάποιος μου λέει Φωτιά θα πάρεις απ’ την ίδια σου φωνή Θα γίνεις στάχτη Στάχτη σαν τον Κερέμ Που κάηκε απ’ τον έρωτά του Και εγώ του λέω Ας καώ, ας γίνω στάχτη σαν τον Κερέμ Αν δεν […]

4 στίχοι. (Ρίμα εξ απροόπτου)

21 Μαρτίου, 2012

1

Ρυτιδωμένα χαρτιά και μαραμένες πένες· είναι  τ’ αναβαλλόμενα της νιότης οι αχίλλειες πτέρνες.    

Γνωριμία.

29 Οκτωβρίου, 2011

1

«Πώς σε λένε»; Με ρώτησες.Δεν ξέρω, εγώ μόλις που έχω ξεκινήσει.Με ένα βήμα, πώς να ξέρω τόσα πολλά;Έχω να διασχίσω πολύ χρώμα και να γευτώ λέξεις πολλές,στην άκρη των χειλιών μου.Να μεταγλωττίσω εικόνεςκαι να πατήσω βυθούς,σε διάφορες θάλασσες.Πολλά εμπόδια όμορφα να με απογοητεύσουν και σταυροδρόμια να με διχάσουν.Πορεία, σου λέω, μεγάλη.Σαν φτάσω θα μάθω το […]

Μπέρτολντ Μπρεχτ, "Γερμανικό εγχειρίδιο πολέμου"

28 Οκτωβρίου, 2011

0

Ένα ποίημα την εβδομάδα. Αυτοί που βρίσκονται ψηλάΘεωρούνε ταπεινόΝα μιλάς για το φαΐΟ λόγος; Έχουνε κι όλας φάειΟι ταπεινοί αφήνουνε τον κόσμοΧωρίς να’χουνε δοκιμάσει κρέας της προκοπήςΠώς ν’αναρωτηθούν πού’θε έρχονταιΚαι πού πηγαίνουνΕίναι τα όμορφα δειλινά τόσο αποκαμωμένοιΤο βουνό και την πλατειά τη θάλασσαΔεν τά’χουν ακόμα δει Όταν σημαίνει η ώρα τουςΑν δεν νοιαστούν οι ταπεινοίΓι’αυτό που […]

Αντ-Ντοσσαρί, "Θάνατος"

15 Οκτωβρίου, 2011

0

Ένα ποίημα την εβδομάδα.Πάρε το σώμα μουΠάρε το σάβανο και τα απομεινάρια του κορμιού μουΠάρε φωτογραφίες από το πτώμα μουΜονάχο μες στον τάφο Στείλ’ τα στον κόσμοΣτείλ’ τα στους δικαστέςΣε όσους έχουν συνείδησηΣτείλ’ τα σε όσους έχουν αρχές και είναι δίκαιοι Κι ας σηκώσουν εκείνοι το βάρος της ενοχής στο εδώλιο του κόσμου,την αθώα ψυχή,Ας […]

Μίλτος Σαχτούρης, "Αστεροσκοπείο"

7 Οκτωβρίου, 2011

0

                         ένα ποίημα την εβδομάδα.                             Διαρρήχτες του ήλιου   δεν είδαν ποτέ τους πράσινο κλωνάρι  δεν άγγιξαν φλογισμένο στόμα  δεν ξέρουν τί χρώμα έχει ο ουρανός Στα σκοτεινά δωμάτια κλεισμένοι  […]

Γραφική ύλη.

21 Σεπτεμβρίου, 2011

2

Ένα ποίημα εκτός προγράμματος. Σε ένα κίτρινο χαρτί με ένα άδειο στυλό έχω ξεμείνει, ασφυκτικά, χωρίς χρόνο , χωρίς χώρο. Με τέτοιο χαρτί και τέτοιο στυλό τί κουβέντες μου μένουν; ποια λόγια θα γεμίσουν το κενό, να φτάσουν να τα διαβάσεις; Ξέρω· κι εσύ με την ίδια γραφική ύλη πορεύεσαι. Και το δικό σου μήνυμα […]

Κώστας Βάρναλης, "Εθνική παιδεία"

17 Σεπτεμβρίου, 2011

0

Ένα ποίημα την εβδομάδα. Γανιάσατε, δασκάλοι, να ξεμάθωνα ‘μαι εγώ, να στοχάζομαι, να θέλω –ψέματα όλο ν’ ακούω, να λέω, να πράττω,για ψέματα να ζω και να πεθαίνω. Δεν μπόρεσε η σπουδή να με χαλάσει.Αντέξανε σαρκίο, ψυχή και γνώσημα κάθε τόσο θάνατος να ξέρειςότ’ είσαι πάντα πουλημένο κρέας.

Εγγονόπουλος Nίκος, "Ποίηση 1948"

10 Σεπτεμβρίου, 2011

0

Ένα ποίημα την εβδομάδα. τούτη η εποχήτου εμφυλίου σπαραγμούδεν είναι εποχήγια ποίησηκι’ άλλα παρόμοια :σαν πάει κάτιναγραφήείναιως αννα γράφονταναπό την άλλη μεριάαγγελτηρίωνθανάτου γι’ αυτό καιτα ποιήματά μουείν’ τόσο πικραμένα(και πότε – άλλωστε – δεν είσαν;)κι’ είναι– προ πάντων –καιτόσολίγα