Browsing All Posts filed under »κρίση«

Τρία υπέροχα χρόνια.

29 Απριλίου, 2013

0

Μάθαμε πολλά: 1. Διλήμματα μπαίνουν μόνο σε όσους είναι φοβισμένοι. 2. Ο συκοφαντημένος θα μείνει σιωπηλός. 3. Τελείωσε το παραμύθι «ο Έλληνας δεν είναι ρατσιστής». 4. Ο αγώνας είναι σαν την εγκυμοσύνη. Ολίγον έγκυος δεν είσαι. Είσαι; Απλώς δεν είναι απαραίτητο να θέλουμε να αγωνιστούμε . Έτσι; Δημοκρατία δεν έχουμε; 5.Πως ανακοινώνει η κυβέρνηση μειώσεις/περικοπές/απολύσεις/αλλαγές […]

Έστω κι έτσι.

26 Φεβρουαρίου, 2012

0

Απ’ τη μία, κάποια πράγματα δεν αγνοούνται. Δεν γίνεται να τα προσπεράσεις. Οι αντιδράσεις της κοινωνίας είναι χλιαρές. Αν δούμε μακροσκοπικά ό,τι έχει συμβεί τα 2 προηγούμενα (μόνο) χρόνια, η αποτίμηση θα είναι τρομακτική. Έχουν καταργηθεί δικαιώματα και έχουν αμφισβητηθεί κοινωνικές διεκδικήσεις δεκαετιών. Συμβάσεις και συμφωνίες που το εργατικό και το φοιτητικό κίνημα κέρδισε με […]

Lifestyle προπαγάνδα, για γαμάτους τύπους.

24 Φεβρουαρίου, 2012

3

Δεν υπάρχει επιτυχημένο πολιτικό καθεστώς χωρίς μια ευρύτερη κουλτούρα, που  θα καθορίζει τη στάση ζωής των υπηκόων. Άλλοτε τη καθορίζει με  χαλαρές δομές, άλλοτε με ανελέητη προπαγάνδα και άλλοτε δια της βίας. Επί χούντας επιβαλλόταν ο πολίτης να ζει μέσα σε μια μικροαστική νοικοκυροσύνη, που μύριζε χλωρίνη. Πατρίς-θρησκεία-οικογένεια, στην επικεφαλίδα και όλα τ’ άλλα κάτω […]

Ορκίσου!

19 Φεβρουαρίου, 2012

0

Κλειστοί σήμερα πολλοί σταθμοί του μετρό (aka απαγόρευση κυκλοφορίας) Πάνω από 60 προσαγωγές έγιναν προληπτικά. Αστυνομοκρατούμενο Σύνταγμα ξανά. Αδειάζουν βίαια την πλατεία. Τραυματισμένοι πολίτες. Ένας στο κεφάλι από γκλομπ. Ρεβάνς της αστυνομίας. Ανέχεια. Άστεγοι. Ενίοτε νεκροί. Άνεργοι. Συσσίτια. Καταπάτηση δικαιωμάτων. Αναβολή εκλογών. Διορισμένος Πρωθυπουργός. Απαγόρευση διαδηλώσεων. Δημοκρατία των ασφυξιογόνων. Τί έγινε; Δεν είδες τίποτα; Είχες άλλες ασχολίες;

Σιγά τα μάρμαρα.

13 Φεβρουαρίου, 2012

0

Περίπου 100 τραυματίες μεταφέρθηκαν στα νοσοκομεία χτες. Βέβαια, δεν είναι δυνατόν να υπολογισθούν αυτοί, που πήγαν μόνοι τους σε κάποιο ιατρικό κέντρο ή δεν πήγαν καθόλου. Παράλληλα καταστρατηγήθηκε το θεμελιώδες δικαίωμα του συνέρχεσθαι, αφού από την αρχή της συγκέντρωσης, η πλατεία Συντάγματος ήταν απροσπέλαστη. Τα ΜΑΤ είχαν κλείσει όλο τα στενά, χωρίς να διστάζουν να ρίχνουν κρότου […]

Ξημερώνει, αργά και βέβαια.

11 Φεβρουαρίου, 2012

0

Μεγάλη μέρα ξημερώνει στο κάμπο των κοινωνικών αγώνων. Εκείνοι έκαναν το μεγαλύτερο λάθος που μπορούσαν να κάνουν: μας άφησαν ανέλπιδους. Εμείς πρέπει να αρπάξουμε την ευκαιρία που προσφέρεται. Δεν έχουμε και πολλές επιλογές. Με τη πλάτη στο τοίχο, ράκη που θέλουν να κάνουν «έφοδο στο ουρανό». Τα κουρέλια τσακισμένα, θέλουν να στυλωθούν. Οι σιωπηλοί θέλουν τώρα […]

Αύριο.

11 Φεβρουαρίου, 2012

0

Κάθε φορά πιο οριακή από την προηγούμενη. Δεν ξέρεις πότε πραγματικά θα βαρέσει το κανόνι. Όσοι ελπίζουν, όμως, σε μια πραγματική αλλαγή για την κοινωνία οφείλουν κάθε φορά να δίνουν το παρόν. Ε, ας μη πιαστούν κι αυτοί απροετοίμαστοι. Ήδη η μια πλευρά έχει αρχίσει και περιχαρακώνεται. Διώχνει τα άτακτα παιδάκια και τους δήθεν αντιδραστικούς. […]

Οργή λαού.

10 Φεβρουαρίου, 2012

0

Αν κάποιος δει λίγο προσεκτικά τις τελευταίες εξελίξεις μπορεί να βγάλει ένα (τουλάχιστον) σημαντικό συμπέρασμα: το τί είναι ανέφικτο και τί όχι είναι εξαιρετικά σχετικό στην πολιτική, όταν η κοινωνία παίρνει το λόγο. Βέβαια, ακόμα η δική μας κοινωνία δεν έχει μιλήσει. Στην ιδέα, όμως, μόνο ότι μέχρι την Κυριακή θα έχει βγάλει μια δυνατή […]

48ωρη απεργία, 10 – 11/2/2012.

9 Φεβρουαρίου, 2012

0

Εξαγγέλθηκε 48ωρη απεργία από τη ΓΣΕΕ και την ΑΔΕΔΥ (προφανώς αυτό είναι το όριο τους). Παρασκευή και Σάββατο από τις 11 το πρωί θα υπάρχουν συγκεντρώσεις στο Σύνταγμα. Το ΠΑΜΕ θα συγκεντρωθεί στην Ομόνοια. Μάλον εκεί υπάρχει κάποιος εχθρός, μυστικός… Την Κυριακή θα γίνει συγκέντρωση έξω από τη Βουλή στις 17:00 το απόγευμα. Δεν ξέρω […]

Ξέρεις.

9 Φεβρουαρίου, 2012

0

Επιτέλους. Κάθε τι ζωντανό φαίνεται να έχει στραγγαλιστεί. Πνίξαμε τη ζωή μας με τα ίδια μας τα χέρια, προς τέρψη των «φίλων» μας, που μας επιθυμούσαν κάπως αλλιώς. Τί ενοχή ακατάληπτη μας κρατά πίσω; Τόσο πίσω που οι ηρωικές κραυγές – «Μπροστά!»- ακούγονται τόσο μετέωρες… Το φαγητό έλειψε από το τραπέζι, η αξιοπρέπεια κάνει φτερά, θάνατος από το κρύο στη πολιτισμένη δύση. […]