Είναι η κάθε μέρα.

Posted on Μαΐου 9, 2013

0


Δεν γίνεται τίποτα .

Κι αν ακούς κάτι είναι απλώς η εκπνοή αέρα μετά το χτύπημα. Ή ένας μικρός αναστεναγμός ανακούφισης για μια πρόσκαιρη τύχη.

Όλο όμως περιμένεις ότι η μεγάλη, η φαντασμαγορική στιγμή πλησιάζει. Που θα ‘ρθουν όλα πάνω κάτω. Που θα σηκωθείς, θα τινάξεις το χώμα και θα …; Αλήθεια τί;

Και κυρίως πότε; Ποιος θα δώσει το σύνθημα; Πότε είναι η ώρα; Κι αν είναι τώρα γιατί δεν το νιώθεις; Είναι κάτι που νιώθεται η αντίσταση;

Και αφήνεσαι, παράλυτος από τις ερωτήσεις. Και περνά η κάθε μέρα, με τις μικρές της στιγμές. Και ξεχνάς σ’ αυτές τις μικρές στιγμές, σ’ αυτές τις ασήμαντες αποφάσεις να βάλεις λίγο από τη φωτιά των τραγουδιών, λίγο από το πάθος των ποιητών.

Γιατί αυτά τα μικρά θα μας σύρουν από το σήμερα στο αύριο. Αυτά μας δένουν. Όταν έρθει η ώρα για τα μεγάλα είμαστε ήδη πάνω σε ράγες, με συγκεκριμένη ταχύτητα, προεπιλεγμένη πορεία και συνεπιβάτες.

Χωρίς αυταπάτες: τα ταξίδια δεν ξεκινούν όταν κλείνουν οι πόρτες.

 

Advertisements