Αναμονές.

Posted on Απρίλιος 21, 2013

0


Δεν είναι που χάνεις και θεωρείσαι θύμα. Δεν είναι που νομίζουν πως κερδίζουν και σε καταπατούν. Δεν είναι ούτε η ανεργία, δεν είναι η βία, δεν είναι καν η κοροϊδία η ξεδιάντροπη. Κι αν ήταν η λάσπη, οι χαμένοι αγώνες, οι διαλυμένες σχέσεις των ανθρώπων, η καθαρή ληστεία, η σύγχυση – αν ήταν ολ’ αυτά δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα. Οι αυτοκτονίες, οι άστεγοι, η φτώχεια, ο ρατσισμός. Τίποτα.

Εδώ που είμαστε τα πράγματα μπορούν να πάνε είτε προς τη μια είτε προς την άλλη μεριά. Μόνο πίσω δεν θα πάνε. Αν ήταν μόνο η καταστροφή θα κινούσαμε και θα ξαναχτίζαμε. Δύσκολα, με πόνο, αλλά θα κινούσαμε. Θα κινούσαμε.

Δεν είναι τίποτα απ’ αυτά. Είναι η αναμονή. Σκλάβος δεν είναι ο φιμωμένος, ο αλυσοδεμένος, ο φτωχός ή ο χρεωμένος. Σκλάβος είναι αυτός που περιμένει.

Χρόνια αναμονής, οι σιωπές της μας έγιναν συνήθεια. Χειρότερα: το μαρτύριο προσφέρει  εξιλέωση. Η σιωπή και η ελπίδα έγιναν αρετές. Αλλά με τέτοιες αρετές τί οράματα γεννιούνται; Τί σχέδια; Χωρίς κρότο ανάσταση δεν έχει.

Advertisements