Κάτι Μεξικανοί…

Posted on Ιουνίου 7, 2012

0


Πάντσο Βίγια. Έζησε και πέθανε σαν επαναστάτης, στο Μεξικό. 10 χρόνια και…στο βουνό.

Λέει στο Μεξικό, το 1910, ήτανε φτωχοί. Λέει είχαν ένα είδος χούντας, γιατί ο ίδιος άνθρωπος (πες κόμμα) κυβερνούσε για πάνω από 30 χρόνια. Οι ανήσυχοι Μεξικανοί αγρότες, πείναγαν και έκαναν διαδηλώσεις και απεργίες. Με νεκρούς. Πολλούς νεκρούς. Από σκοπευτές και από συγκρούσεις με απεργοσπάστες. Και οι απεργοί απάνταγαν. Πήγαιναν και καταλάμβαναν με το έτσι θέλω χωράφια, που τα καλλιεργούσαν  για να ζήσουν.

Ξεσπά εμφύλιος και οι βίαιοι αγρότες ( δεν καταδίκαζαν φαίνεται τη βία εκεί απ’ όπου κι αν προέρχεται), σε βορρά και νότο ξεσηκώνονται. Ζαπάτα και Βίγια στα βουνά, γίνονται φόβος και τρόμος. Ο Βίγια, συγκεκριμένα , μετά από πολλά χρόνια αντάρτης στο Βορρά σκοτώνεται σε ενέδρα το 1923.

Ο δικτάτορας Ντίας έπεσε, μια μετριοπαθής έως παρόμοια κυβέρνηση ήρθε και μίλησε τάχα εν ονόματι της επανάστασης. Οι μορφές όμως του Ζαπάτα και του Βίγια μένουν σύμβολα αντίστασης, όχι για τους μεξικανούς μονάχα, αλλά για όποιον νιώθει την άμεση ανάγκη – σαν φωτιά στα τρίσβαθα της καρδιάς του- να φωβάξει «Ήρθε η ώρα», να δράσει και να απαιτήσει.

 

(τέτοια μέρα, κάτι θυμήθηκα…)

Advertisements
Posted in: ιστορία