Ξημερώνει, αργά και βέβαια.

Posted on Φεβρουαρίου 11, 2012

0


Μεγάλη μέρα ξημερώνει στο κάμπο των κοινωνικών αγώνων. Εκείνοι έκαναν το μεγαλύτερο λάθος που μπορούσαν να κάνουν: μας άφησαν ανέλπιδους. Εμείς πρέπει να αρπάξουμε την ευκαιρία που προσφέρεται. Δεν έχουμε και πολλές επιλογές. Με τη πλάτη στο τοίχο, ράκη που θέλουν να κάνουν «έφοδο στο ουρανό». Τα κουρέλια τσακισμένα, θέλουν να στυλωθούν. Οι σιωπηλοί θέλουν τώρα να φωνάξουν. Οι αδικημένοι να δικαιωθούν.  Έτσι συμβαίνει σε κάθε Ανάσταση, σε κάθε κοσμοσυντέλεια: οι τελευταίοι έσονται πρώτοι.

Χαμένος αγώνας είναι ο αγώνας που δεν δόθηκε και αρκετά ανεχτήκαμε την εκμηδένιση της αξιοπρέπειας μας.  Ας εγερθεί, λοιπόν, ο λαός, ας πάρει στα χέρια του όλη την εξουσία και ας τη διαχειριστεί με σοφία, γιατί οι καιροί είναι δύσκολοι και ύποπτοι και δεν αργούν καιροσκόποι να ξεπεταχτούν.

Advertisements