Οργή λαού.

Posted on Φεβρουαρίου 10, 2012

0


Αν κάποιος δει λίγο προσεκτικά τις τελευταίες εξελίξεις μπορεί να βγάλει ένα (τουλάχιστον) σημαντικό συμπέρασμα: το τί είναι ανέφικτο και τί όχι είναι εξαιρετικά σχετικό στην πολιτική, όταν η κοινωνία παίρνει το λόγο. Βέβαια, ακόμα η δική μας κοινωνία δεν έχει μιλήσει. Στην ιδέα, όμως, μόνο ότι μέχρι την Κυριακή θα έχει βγάλει μια δυνατή κραυγή οργής και αποφασιστικότητας , οι «ηγέτες» την πολιτικής άρχισαν να λουφάζουν.

Ξαφνικά, όσοι υποθήκευσαν το μέλλον μας , ψηφίζοντας κατάπτυστους νόμους, μνημόνια, ξανά μνημόνια, μεσοπρόθεσμους και άλλους νόμους, εμφανίζονται να φωνάζουν «ως εδώ» και να εξανίστανται με το άδικο που μας συμβαίνει. Λοιπόν, το μόνο περίεργο που πρέπει να μας ξαφνιάζει, είναι ότι δεν έχουν ήδη αρχίσει να φεύγουν από τη χώρα. Για το Παρίσι ας πούμε…
Η άποψη τους για τους πολίτες – υπηκόους –  τους είναι προφανώς, ότι πρόκειται για μικρόνοα ανθρωπάκια, που σύντομα θα ξεχάσουν ότι έχει προηγηθεί και θα στραφούν ξανά προς τους σωτήρες τους.
Αλλά η στάση τους αυτή δείχνει και την πραγματική άποψη τους περί πολιτικής. Βέβαια, την άποψη τους αυτή την καταλαβαίνουμε, αν μονάχα δούμε με τι περιουσία εισέρχονται στην πολιτική και με τι περιουσία αποσύρονται. Δύο μέρες, όμως, τώρα, εκτινάσσουν την αναξιοπιστία τους και εγωκεντρική , ηλίθια και καταστροφική ματαιοδοξία τους σε νέα επίπεδα. Προκειμένου να περισώσουν μερικά ψίχουλα ποσοστών, αλλάζουν άρδην την στάση τους, γίνονται υπέρμαχοι των θέσεων του λαού και έτοιμοι να ριχτούν στην μάχη γι’ αυτόν. Το κάνουν οι φαύλοι λωποδύτες με τέτοιο πάθος, ώστε σαστίζουν κάθε ειλικρινή άνθρωπο. Αντιλαμβάνονται πλέον, ότι η εξυπηρέτηση των μεγαλοσυμφερόντων δεν θα τους πάει πολύ παρακάτω, αν σηκωθεί ένα μεγάλο κύμα οργής και τους πνίξει. Γι’ αυτό σαν άξιοι προδότες του λαού, με ευκολία χαμαιλέοντα, αλλάζουν στρατόπεδο τάχα…
Και όλες αυτές οι αλλαγές και ο πανικός στα κομματικά επιτελεία, για πιο λόγο;
Μονάχα για έναν, αναγκαίο και επαρκή, λόγο. Στην «απειλή» και μόνο ότι ο λαός αποφασισμένος θα βγει στους δρόμους, πιο έτοιμος από το καλοκαίρι, πιο συνειδητοποιημένος, υπήρξε μούδιασμα. Μόνο που τα λόγια πρέπει να γίνουν πράξη. Αυτούς τους είδαμε. Σε πυρετώδη πανικό προσπαθούν να προσεταιρισθούν αυτούς που κατέκλεβαν και αδικούσαν μέχρι χτες. Ο πανικός αυτός είναι ενδεικτικός της δύναμης, που έχει ένας λαός αποφασισμένος να παλέψει, που δεν είναι παθητικός και φοβισμένος. Ο πανικός αυτός και συνεχιζόμενη γελοιοποίηση των ανδρείκελων είναι η πρώτη νίκη. Η ανατροπή τους και ο ατιμωτικός εκδιωγμός τους είναι το επόμενο βήμα.
Όλες/-οι στο Σύνταγμα. Άλλος δρόμος δεν υπάρχει.
Advertisements