Ένα παλιό παιχνίδι.

Posted on Ιανουαρίου 26, 2012

0


Δημοκρατία εκ του κρατούντος δήμου, του σοφού στο άθροισμα του. Μάλιστα. Ο δήμος που αποφασίζει για τις τύχες του. Τί κατάκτηση κι αυτή, να αποτινάξεις το μονάρχη τον βάναυσο και την αυλή του. Σωθήκαμε. Δεν υπολογίσαμε, όμως, πως στη πολιτική τίποτα δεν χάνεται, σαν την ενέργεια στη φύση. Απλώς οι θεσμοί και οι δυνάμεις μετασχηματίζονται.  Βέβαια, οι πραγματικοί παίχτες του παιχνιδιού δεν έχουν ανάγκη από πολλά φτιασιδώματα. Το Κεφάλαιο παραμένει Κεφάλαιο με κάπα κεφαλαίο. Εντάξει, αλλάζει μόνο προσωπεία. Αναλόγως τις κοινωνικές ευαισθησίες της εποχής αλλάζει και το «κοινωνικό προφίλ» του. Αλλιώς στην Ελλάδα της κρίσης, αλλιώς στην Ελλάδα της ευμάρειας (sic) και αλλιώς στη φεουδαρχική Ρωσία των χιλιάδων δουλοπαροίκων. Αλλιώς· εκ των πραγμάτων, όμως,  πάντα υπήρχαν εκείνοι οι λίγοι που συγκέντρωναν τον πλούτο. Αν τώρα δεν βλέπεις, γιατί αυτό είναι κακό, προφανώς έχεις εθιστεί να είσαι θύτης ή θύμα. Για όλους τους υπόλοιπους είναι προφανές ότι οι άνθρωποι, ισάξιοι καθώς είναι, μοιράζονται τον υπάρχοντα πλούτο και κριτήριο δεν είναι ποιος υπήρξε πιο αμοραλιστής, για να πατήσει επί πτωμάτων.

Πέρα απ’ τους έχοντες, που στο κάτω – κάτω είναι διάφανοι και ξεκάθαροι και ως προς το τι θέλουν και ως προς το ποιοι είναι, υπάρχουν οι διεκπεραιωτές τους.  Η εξουσία ανά τους αιώνες πήρε τόσες μορφές. Τόσες δοκιμές και απόπειρες, ώστε να βρεθεί μια εξουσία που να εξυπηρετεί το διπλό σκοπό τους: απ’ τη μια να είναι αρκούντως αποδεκτή από την πλέμπα, ώστε να παρέχει ένα είδος σταθερότητας· απ’ την άλλη να είναι αυτή η εξουσία αρκούντως ικανή, ώστε να διεκπεραιώνει τα συμφέροντα των κατεχόντων. Νομικά ανοίγματα, δικαστικά άλλοθι, αστυνομική προστασία. Ένας ωραίος μηχανισμός, που υπνωτίζει και καταστέλλει τους μεν, καλύπτει και εξυπηρετεί τους δε. Ευταξία.

Χρόνια τώρα ακούω τους γύρω μου να έχουν εντοπίσει το πρόβλημα, αλλά σε μια στρεβλή βάση μιλώντας, το αποδέχονται. Μας φαίνεται λογικό, γιατί είναι βουλευτής, υπουργός, επιχειρηματίας, ότι θα ξεφεύγει από το νόμο, που ο ίδιος ψήφισε, συνέταξε, χρηματοδότησε.

Ο κ. Χρυσοχοίδης έχει βαλθεί , σε αυτό το πλαίσιο, να μας ξεγυμνώσει και να φανεί ολότελα η διάσταση της ύπνωσης μας. Πρώτα μας λοιδόρησε και μας είπε πως » σε άλλα κράτη δυτικά θα είχε γίνει επανάσταση» ( εμείς ανήκομεν τώρα στας ανατολάς προφανώς, σαν τους χαμάληδες τους μετανάστες. Προσβολή μεγάλη κατά το  μυαλουδάκι του δυτικού έπαρχου). Στην συνέχεια μας είπε ( και μεταφράζω τα λόγια του): δεν διάβασα το μνημόνιο  και ωστόσο το ψήφισα, γιατί μου είναι αδιάφορο πως θα ζείτε εσείς. Προφανώς το μισθό μου δεν θα το πειράξει κανείς. Επίσης βγαίνω τώρα και σας το λέω γιατί κάτι υπανάπτυκτοι σαν εσάς εκτιμούν της ειλικρίνεια , το φιλότιμο, την ντομπροσύνη, το τσαγανό και άλλες τέτοιες μπούρδες. Να δείτε πόσο κορόιδα είστε που άμα γίνω πρόεδρος θα με κάνετε και πρωθυπουργό σας μια μέρα. Χα,χα,χα…

Και έτσι μίλησε ο κ. Χρυσοχοίδης και απευθύνθηκε στους μέλλοντες και από πεποίθηση υπηκόους του. Και τί έπραξαν αυτοί; Αυτοί τότε αγανάκτησαν για 653η φορά. Πράγματι, τους έχουμε κάνει κιμά.  Όσο μας προκαλούν, εμείς να τσαντιζόμαστε. Γκολ αυτοί, σέντρα εμείς. Τώρα που το σκέφτομαι, αυτό το παιχνίδι πρέπει να το έχουμε ξαναπαίξει για 400 χρόνια, με αμείλικτη υπομονή. 

Καλή μας υπομονή λοιπόν. Μόλις 398 χρόνια ακόμα μπροστά μας.

Advertisements