Βλαντιμίρ Ναμπόκοφ, "Μια ανακάλυψη".

Posted on Δεκέμβριος 17, 2011

0


Ένα  ποίημα την εβδομάδα.

Τη βρήκα σε μια χώρα θρυλική
Γεμάτη βράχια και λεβάντα και θύσανους και χόρτα
Κι ήταν εκεί, στη μουσκεμένη άμμο πάνω
Που ο χείμαρρος ενός περάσματος βουνίσιου
                   την είχε όμορφα σκληρύνει.

Τα χαρακτηριστικά της όλα νέο απόκτημα
Την κάνουν για την επιστήμη: σχήμα και σκιά·
Η ειδική απόχρωση που θύμιζε φεγγαρόφωτο
Που απάλυνε το μπλε τη, η μουντή κάτω μεριά της
                  η άκρια της σαν σκακιέρα.

Εμφάνισαν οι βελόνες μου το σαν γλυπτό της φύλο·
Οι οξειδωμένοι ιστοί ανήμποροι πια να κρυφτούν
Ο κόκκος ο ανεκτίμητος πτύχωνε τώρα το κυρτό
Και διάφανο δάκρυ σε μια πλαγιά που φώτιζε.

Απαλά ένας κοχλίας πως γυρνά· κι απ’ τη θαμπάδα
Δύο γάντζοι κεχριμπαρένιοι γέρνουν συμμετρικά
Δυο δίσκου σαν ρακέτες από αμέθυστο
Διασχίζουν τον γητεμένο του μικροσκοπίου τον κύκλο.

Την βρήκα και την ονόμασα
Λατινιστί την ταξινόμησα
Κι έτσι έγινα νονός ενός εντόμου
Μου φτάνει, ειλικρινά, αυτή η φήμη.

Ορθάνοιχτη στην καρφίτσα της (ωραία κοιμωμένη)
Από συγγενείς της έρποντες καλά προφυλαγμένη
Στο απομονωμένο φρούριο που τη φυλάμε
Θα υπερβεί τη σκόνη της, αθάνατη θα μείνει.

Εικόνες σκοτεινές, θρόνοι, πέτρες
               που οι προσκυνητές ασπάζονται
Ποιήματα που ζούνε χίλια χρόνια
Ωχριούν, σας λέω εγώ, μπρος στην αιωνιότητα
Της κόκκινης ετικέτας σ’ αυτή την πεταλούδα.

*Ο Ναμπόκοφ ήταν και διακεκριμένος λεπιδοπτερολόγος, που εργάστηκε ως ερευνητής στο μουσείο Συγκριτικής Ζωολογίας του Χάρβαρντ και δημοσίευσε περί τις 20 εργασίες επί του θέματος.

Advertisements