Γραφική ύλη.

Posted on Σεπτεμβρίου 21, 2011

2



Ένα ποίημα εκτός προγράμματος.

Σε ένα κίτρινο χαρτί
με ένα άδειο στυλό
έχω ξεμείνει, ασφυκτικά,
χωρίς χρόνο , χωρίς χώρο.
Με τέτοιο χαρτί και τέτοιο στυλό
τί κουβέντες μου μένουν;
ποια λόγια
θα γεμίσουν το κενό, να φτάσουν να τα διαβάσεις;

Ξέρω· κι εσύ με την ίδια γραφική ύλη πορεύεσαι.
Και το δικό σου μήνυμα – εξάλλου – 
ίσα που το αισθάνομαι,
ανεπαίσθητο .

Και μένουμε να κοιταζόμαστε
σε σιωπή και σκοτάδι
με μάτια βουτηγμένα στην αγωνία
παλλόμενοι στις θέσεις μας.
(το ξέρω ότι νιώθεις την ανάσα μου)
«Τί θα κάνουμε», «πως θα σε φτάσω;»

Και το σκεφτόμαστε ταυτόχρονα·
σου κόβω ένα κομμάτι σάρκα αχνιστή
κι εσύ παίρνεις άλλο ένα.
Ημερέψαμε, κάπως, τώρα.
Και να : το κίτρινο χαρτί μας
γέμισε κόκκινα σχέδια· κάπου – επιτέλους – βρεθήκαμε.

Αξιοποιήσαμε τα υλικά που μας δόθηκαν. 
Όταν έμεινα, όμως, μόνος
– χρόνια μετά –
σκέφτηκα
ότι εκεί , μέσα στο σκοτάδι
μπορούσα να σου σκουπίσω τα μάτια 
κι εσύ τα δικά μου
να σπρώξω από μπροστά μας
τη γραφική ύλη,
να μάθουμε, επιτέλους,
να κάνουμε αυτό το άλμα
στο κενό ανάμεσα μας.
Advertisements