Ποιός φοβάται το δωρεάν Πανεπιστήμιο;

Posted on Σεπτεμβρίου 1, 2011

0


Φοιτητική πορεία επί χούντας. 

Όταν, στην αρχή της διακυβέρνησης της ΝΔ, η τότε υπουργός παιδείας μας ενημέρωνε, πως οι μεταρρυθμίσεις που προτείνει είναι προς όφελος του συνόλου της κοινωνίας και πως με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα εισέρχονταν περισσότεροι φοιτητές στα ΑΕΙ, ήταν μόλις η αρχή του εμπαιγμού. Με πρόσχημα – τότε, γιατί τώρα ούτε τα προσχήματα δεν χρειάζονται – τους πολλούς άρχισε μια μεθόδευση , με σκοπό να γίνει η παιδεία αγαθό για λίγους, αγαθό επί πληρωμή.


Αφενός τα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα ήταν γι’ αυτούς που είχαν να πληρώσουν, αφετέρου χρόνια τώρα η παραπαιδεία απομυζά απίστευτα ποσά από τις οικογένειες των μαθητών. Ταυτόχρονα το δημόσιο πανεπιστήμιο βρισκόταν σε κατάρρευση. Η τωρινή υπουργός πάει ένα βήμα παραπέρα. Κόβει τους πόρους στα ιδρύματα, τους βάζει για γενικό κουμάντο managers, επιχειρηματίες και λογιστές, κόβει τα δωρεάν συγγράμματα ( επιστήμονες δια της φωτοτυπίας), καταργεί το άσυλο, δεν δίνει πια λόγο στους φοιτητές στην εκλογή διοικητικών οργάνων… Διαδικασίες μικρομάγαζου,  για τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, που υποτίθεται ότι πρέπει να είναι μια ανεξάρτητη , αντικειμενική φωνή, σημείο αναφοράς για την κοινωνία. Πλήρης καταστρατήγηση, δηλαδή, της ανεξαρτησίας τους και κατά συνέπεια της ελεύθερης διακίνησης ιδεών, την έννοιας του ασύλου.


Αυτές οι μεταρρυθμίσεις, εκτός από τα υπερκέρδη που θα φέρουν στους επενδυτές της Παιδείας έχουν και σαν στόχο να βάλουν ένα όριο στην παραγωγή μια νεολαίας , που θα έχει τα εφόδια να αντίδρασει. Εφόδια όχι μόνο γνωστικά αλλά και πολιτικής ωριμότητας, αφού το πανεπιστήμιο με την ελευθερία λόγου, που παρέχει σε όλους και με τα συμμετοχικά όργανα του (με τα όποια μειονεκτήματα τους) είναι μια πρώτης τάξεως εστία πολιτικού λόγου και ζύμωσης.  


Σε περιόδους σαν αυτή που διανύουμε ( κρίσης, ανασφάλειας, τρομοκρατίας, ολιγαρχίας) μια κυβέρνηση δεν χρειάζεται σε καμία περίπτωση νέους υποψιασμένους, που μπορούν να αντιδρούν και να αρθρώνουν λόγο. Οι μελλοντική φοιτητική νεολαία που οραματίζονται, αυτή των ιδιωτικών κολεγίων,  θα είναι μια ευνουχισμένη νεολαία. Μια ( συρρικνωμένη ) ομάδα νέων, που θα σπουδάζει με στείρο τρόπο, όπως γίνεται σήμερα με τους μαθητές της τρίτης λυκείου : συσσώρευση γνώσεων – μηδενική καλλιέργεια κριτικής , ριζοσπαστικής σκέψης.


Δουλειά του πανεπιστημίου είναι να αμφισβητεί παραδεδομένες αξίες, γνώσεις, στερεότυπα. Όχι να μοιράζει πληρωμένα πτυχία. Δεν είναι σχολές σοφών , που θα θεολογούν με θέσφατα. Οι εν δυνάμει αιρετικοί απόφοιτοι ενός πανεπιστημίου δεν είναι πια επιθυμητοί. Μεταπολιτευτικά η δωρεάν ανώτατη παιδεία έγινε ψηφοθηρικό τέχνασμα. Τώρα , όμως  κρίνεται επικίνδυνη, γιατί η κοινότητα της συγκεντρώνει πολλές πιθανότητες να αφυπνιστεί και να αφυπνίσει.

Advertisements