Μέρα δεύτερη, 29/6

Posted on Ιουνίου 30, 2011

0




Πιο σαφές επιχειρησιακό σχέδιο οι υπεύθυνοι της αστυνομίας δεν είχαν ποτέ στα χέρια τους. Σκοπός ήταν να διωχθεί ο κόσμος από την πλατεία και μάλιστα με τέτοιο τρόπο, ώστε τρομοκρατημένος να μην επιστρέψει τις επόμενες μέρες.

Τη χθεσινή μεγάλη μέρα, όσοι ήταν στο Σύνταγμα είδαν διάφορα πράγματα, κάποια εξίσου αποπνικτικά με τα χημικά. Θα αναφερθώ στη γελοία παρούσια κάποιων «Αγανακτισμένων». Μετά τις 1ο βράδυ , και ενώ η πλατεία είχε πνιγεί επί ώρες στα χημικά από μια αστυνομία που ενίσχυε τον κλεφτοπόλεμο και χτυπούσε άτομα χωρίς μάσκες και κουκούλες, κάθε ηλικίας, τότε, λοιπόν κάποιοι από τους φιλήσυχους «Αγανακτισμένους» με το τσιγαράκι τους μπροστά στα ΜΑΤ της Βουλής παρακαλούσαν να μην τους χτυπήσουν εκεί αυτούς γιατί είναι ήσυχοι και δεν φταίνε για τους 10 μαλάκες που κάνουν φασαρίες. Οι γλοιώδεις αυτοί τύποι ίσως συνετίστηκαν όταν έσκασε δίπλα τους το δακρυγόνο, στο μεγάλο κυκλωτικό ντου πάνω στο δρόμο, όταν και άδειασε η πλατεία. Σε άλλο σημείο της πλατείας «Αγανακτισμένοι» ή χαφιέδες μπάτσοι παρότρυναν τα ΜΑΤ να κάνουν συλλήψεις! Τέλος, λίγο πριν το μεγάλο ντου κάτι κυράτσες γιούχαραν κάποιον γιατί πέταξε ένα μπουκάλι στα παρατεταγμένα ΜΑΤ, αυτά που ένα τέταρτο μετά έκαναν εκκαθάριση στην πλατεία, η οποία στις 2 το βράδυ ήταν πια εντελώς άδεια!

Οι «Αγανακτισμένοι» ήταν στο Σύνταγμα 36 μέρες, βάραγαν παλαμάκια και φώναζαν κλέφτες – κλέφτες. Παρά τη μαζικότητα τους και την ευρύτερη στήριξη που έδειξε η κοινωνία, η κυβέρνηση δεν τους έλαβε καν υπόψη της. Αν μιλάς για ειρήνη την στιγμή που σε βομβαρδίζουν είσαι ή μέγας δειλός ή λιποτάκτης ή απλά ηλίθιος. Όσοι από τους «Αγανακτισμένους» δεν κατάφεραν να γίνουν συνειδητοποιημένοι είναι αυτοί που στις επόμενες εκλογές θα στηρίξουν ξανά αυτό το πολιτικό σύστημα, ακόμα και το ίδιο το ΠΑΣΟΚ αν βολευτούν προσωπικά.

Για την αστυνομία δεν μπορείς να πεις πολλά. Τα βίντεο και οι εικόνες μιλούν από μόνα τους. Ξύλο σε ηλικιωμένους, σε ανθρώπους με ακάλυπτα πρόσωπα πάνω στη πλατεία, γκρέμισμα των σκηνών στη πλατεία, δακρυγόνα δίπλα στις πρώτες βοήθειες, δακρυγόνα μέσα στο μετρό, προβοκάρισμα με κλεφτοπόλεμο, απάντηση στις προκλήσεις με πέτρες, έφοδος στη Μητροπόλεως από μέλη της ομάδα αηΔΙΑΣ…Υπάρχουν ντοκουμέντα που δείχνουν ανθρώπους με λοστάρια και μάσκες να περνούν πίσω από τις γραμμές της αστυνομίας και ενώ οι φερόμενοι ως γνωστοί άγνωστοι ήταν άνθρωποι (φοιτητές εργάτες, συνταξιούχοι) που αμύνονταν στις επιθέσεις που δέχονταν, με ακάλυπτα πρόσωπα. Γιατί όταν δεις ένα κύριο άνω τον 50 να είναι ήρεμος και λίγες ώρες μετά σε έξαλλη κατάσταση να ζητάει το λόγο που τον ψέκασαν στο πρόσωπο, τότε έχεις δει πως το Κράτος οπλίζει το χέρι του πολίτη, γιατί στην επόμενη επίθεση αυτός ο κύριος κράταγε μια πέτρα.

Όσον αφορά το κόσμο, ήταν κάθε ηλικίας και ιδιοσυγκρασίας. Νέοι, γέροι, φοιτητές, μαθητές, εργαζόμενοι. Σίγουρα έλλειπε η μαζικότητα των προηγούμενων ημερών, γιατί δεν είναι εύκολο για όλους να δέχονται χημικά, να τρέχουν 100 μέτρα να πάρουν ανάσα και μετά να γυρίζουν στη θέση τους. Η αστυνομία είχε σπάσει τον κόσμο. Υπήρχαν βέβαια , και κάποιοι υπερηλίθιοι βραδύνοες Υπερεπαναστάτες που έφεραν τη μάχη των δακρυγόνων δίπλα από τις πρώτες βοήθειες, ρίχνοντας μάλιστα, κάτω τις χημικές τουαλέτες αποκλείοντας έτσι και την έξοδο διαφυγής.

Η κοινωνία πρέπει να μετρηθεί και να καταλάβει ότι , ακόμα κι έως χτες, τη μάχη την έχασε. Δοκιμάσαμε τον ένα τρόπο. Ήρθε η ώρα να αλλάξει η τακτική. Διαφορετικά ας αποδεχτούμε την ήττα και ας κλείσουμε το στόμα μας για πάντα, γιατί με ευχέλαια , απ’ ότι είδαμε δεν συγκινούμε κανένα.

Υ.Γ. Διάλογος από ασύρματο ενός αστυνομικού : – Μα καλά, αυτοί οι άνθρωποι δουλειά δεν έχουν;
– Όχι ρε, άμα είχαν οι μαλάκες εδώ θα ήταν!

Advertisements