Μια κουβέντα και το παράδειγμα της.

Posted on Ιουνίου 22, 2011

0



Μια κουβέντα…

Η πολιτική γλώσσα χρησιμοποιεί κάποιους όρους, που πολλές φορές χάνουν το νόημα τους ή ξεθωριάζουν στα αυτιά μας , είτε εξαιτίας της εκτεταμένης χρήσης τους , είτε έχουν εκπέσει στην κατηγορία του γραφικού και ξεπερασμένου, χάρη και στην προπαγάνδα. Αποτέλεσμα αυτού του φαινομένου είναι όταν κάποιος αρθρώνει πολιτικό λόγο, οι ακροατές να τον ακούν σχεδόν σαν μουρμούρα, σαν κάτι κοινότοπο και αδιάφορο. Αυτό , βέβαια, είναι αποτέλεσμα και της απολιτικής κατάστασης πολλών, αλλά και γενικότερα πρόβλημα επικοινωνίας, σε μια εποχή πλήρους αποκέντρωσης.

Συχνά γίνεται λόγος για «ταξικό πόλεμο», «ταξική μάχη», «ταξικές διακρίσεις» κ.λπ. Αυτές οι φράσεις ανήκουν στη περιφέρεια τη πολιτικής συζήτησης , που συνήθως είναι συμπλήρωμα του λόγου μας ή γίνονται δεκτές ως κινδυνολογίες. Η εποχή , όμως, μας καλεί και εμείς πρέπει να ανοίξουμε τα αυτιά μας: Ο ταξικός πόλεμος συμβαίνει. Τώρα.

Σαν πόλεμος σωστός έχει δύο στρατόπεδα: αυτούς που έχουν και αυτούς που δεν έχουν. Οι πρώτοι είναι πολυάριθμοι και οι δεύτεροι λίγοι , αλλά με υπεροπλία. Οι μάχες μαίνονται σε όλα τα πεδία. Στην οικονομία, στην ψυχολογία, στην παραπληροφόρηση ενίοτε και με ωμή φυσική βία , που εξαπολύεται από το Κράτος, που έχει το ρόλο του πρώτου στο στρατού της παράταξης των εχόντων.

Και το παράδειγμα της…

Χτες το βράδυ στο Σύνταγμα , εντός της Βουλής, λάμβανε χώρα ένας ακόμα εμπαιγμός. Η κυβέρνηση έπαιρνε ψήφο εμπιστοσύνης από τον εαυτό της. Η αποθέωση της Δημοκρατίας! Όσοι ήταν απ’ έξω δάρθηκαν και κυνηγήθηκαν από την αστυνομία (κατά τις 2 το βράδυ), δέχθηκαν χημικά και έγινε απόπειρα να εκδιωχθούν από την πλατεία. Φαίνεται πως η κυβέρνηση αφού πια είχε τη δεδηλωμένη εμπιστοσύνη των βουλευτών της ένιωσε σίγουρη , ώστε να επιβληθεί δια της γνωστής οδού: της βίας.

Τα χτεσινά πλάνα του εκθέτουν ανεπανόρθωτα. Νέοι άνθρωποι, χωρίς κουκούλες, χωρίς επιθέσεις, ακόμα και άτομα με ειδικές ανάγκες φάνηκαν να τρέχουν εξαιτίας της επέλασης της αστυνομίας. Τα ΜΜΕ δεν έχουν καν τη πρόνοια να μας παραμυθιάσουν ότι κάποιοι «κακοί αναρχικοί» χάλασαν την ωραία συγκέντρωση. Ο κόσμος έπρεπε να διαλυθεί, πιθανώς για να φύγουν οι βουλευτές , που τον κορόιδευαν μέσα στη Βουλή. Για να φύγει ο κόσμος έπρεπε να επιβληθεί βία. Ξύλο και Χημικά. Όπως και έγινε. Ωμά και ξάστερα.

Ήταν μια καθαρή επίδειξη δύναμης, σε συνέχεια της προβοκάτσιας της προηγούμενης μεγάλης συγκέντρωσης. Πλέον η κυβέρνηση, εν όψει και του Μεσοπρόθεσμου, περνάει στη φάση της καταστολής, αφού χρειάζεται να περάσει τα νέα μέτρα πάση θυσία ( του λαού).

Advertisements