Επόμενη στάση: ….

Posted on Ιουνίου 9, 2011

0



Το κίνημα είναι στην πλατεία Συντάγματος. Όσο βρίσκεται εκεί η πλατεία είναι ελεύθερη. Το μέγεθος και η συνεχής παρουσία του κόσμου είναι ένα status που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Η πλατεία είναι υπό κατάληψη. Λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά.

Αυτό έχει μεγάλη σημασία για την ωρίμανση του κινήματος. Ο κόσμος μαθαίνει ότι μπορεί να λειτουργήσει με αυτό τον τρόπο, με πραγματική δημοκρατία. Κατά τ’ άλλα , όμως, η συγκέντρωση καθ’ εαυτή, δύσκολα φαίνεται να επηρεάζει τα πολιτικά δρώμενα. Φαίνεται πως χρειάζονται δραστικότερες κινήσεις. Αλλού είχα αναφέρει τη Γενική Απεργία (βλ. και «Ιδεολογία Αγανακτισμένων: Συλλογικότητες και βία»).

Σημαντικότερο ακόμα είναι η διάδοση της πλατείας. Της ιδεολογίας της στις μικρές γειτονιές και , ακόμα σπουδαιότρο, στους εργασικαούς χώρους. Να αναπνεύσει η βάση αυτής χώρας, που έχει εγκλωβιστεί σε ένα κλειστοφοβικό σύστημα λήψης αποφάσεων. Να πάρουν οι εργαζόμενοι αποφάσεις για τη ζωή τους, κατά τον ίδιο τρόπο που παίρνονται αποφάσεις στο Σύνταγμα. Να αποφασίζει πραγματικά η πλειοψηφία, στις πλάτες τις οποίας αισχροκερδούν οι εκπρόσωποι της και οι εργοδότες της.

Αν το κίνημα μείνει στο Σύνταγμα, ακόμη κι αν η κυβέρνηση αναγκαστεί να προχωρήσει σε εκλογές ή για τους τύπους γίνουν κάποιοες μικροπαραχωρήσεις, τα αποτελέσματα δεν θα λογίζονται σημαντικά. Αν αντίθετα, τίποτα πραγματικά δεν γίνει, σε σχέση με την τωρινή οικονομική κατάσταση των πολιτών και τις συνθήκες διαβίωσης, αλλά η κοινωνία μπολιαστεί με την ιδεολογία της άμεσης δημοκρατίας και αυτοδιαχείρισης, τότε το κέρδος θα είναι απεριόριστο και θα καταγραφεί σαν υποθήκευση του μέλλοντος αυτού του αποτυχημένου. πολιτικού συστήματος.

Advertisements