Κριτική της "Αγανάκτησης" , Νο 3

Posted on Ιουνίου 6, 2011

0



Στην πλατεία Συντάγματος έχει δημιουργηθεί μια μικρή κοινωνία, που ξεχωρίζει. Κάποιος μπορεί να μαζεύει τα σκουπίδια, κάποιος να μαγειρεύει. Άλλος ανήκει στην ομάδα της γραμματείας, άλλος στην ομάδα περιφρούρησης. Ο καθένας εθελοντικά προσφέρει εκεί που θέλει και μπορεί.

Ωστόσο, 10η ημέρα πια, τα παράδοξα καλά κρατούν. Οι αντιφάσεις είναι ακόμα τεράστιες μεταξύ των ανθρώπων που μετέχουν στις συγκεντρώσεις και τις συνελεύσεις και ,κατά τη γνώμη μου αγεφύρωτες, χωρίς ελπίδα να ξεπεραστούν από την μικροαστική Ελλάδα. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως δύσκολα θα δούμε από αυτό το κίνημα μια συνολική ανατροπή στο πολιτικό σύστημα. Το να φύγουν οι 300 της βουλής και να έρθουν άλλοι 300 δεν είναι ανατροπή. Ούτε επιτυχία. Δεν χρειάζονται κινήματα. Σε 2 χρόνια έχει εκλογές…

Ρήξη με το σύστημα θα ήταν, για αρχή, ο κόσμος να αφήσει τη βολή του και να απαιτήσει οι αποφάσεις των συνελεύσεων , όχι μόνο στο Σύνταγμα, να έχουν ισχύ και να είναι σεβαστές από το κράτος. Πράγμα , βέβαια, που απαιτεί ωριμότητα, υπευθυνότητα και δουλειά από τον κόσμο. Το κράτος θα αρνηθεί μια τέτοια λαϊκή εξουσία και τότε το κίνημα θα πρέπει να πιέσει το κράτος με ό,τι μέσα έχει. Νομίζω πως η Γενική Απεργία είναι ένα καλό μέσο πίεσης.

Τέτοιου είδους ρήξη , λοιπόν, και πιέσεις δεν φαίνεται να ασκεί το κίνημα. Χάθηκε, δηλαδή, το παιχνίδι; Σε καμία περίπτωση!Οι πλατείες θα αφήσουν πίσω τους έργο. Θα αφήσουν ένα πλήθος ανθρώπων που κατάλαβαν σε κάποιο βαθμό ότι δεν είναι ποινικό αδίκημα να κατέβεις στο δρόμο. Θα ζυμωθούν πολιτικά άνθρωποι που σε άλλες περιπτώσεις θα ήταν αμέτοχοι. Θα υπάρχει ένα προηγούμενο ενός ανοιχτού χώρου που έχει καταληφθεί ειρηνικά για τόσο μεγάλο διάστημα, από αυτούς που πραγματικά τους ανήκει.

Αυτά είναι δεδομένα προϊόντα του κινήματος. Καλό θα ήταν να πηγαίναμε ένα βήμα πιο κάτω, πιο ουσιαστικά και πρακτικά. Στις επόμενες μέρες εκτός από το θέμα της ριζοσπαστικής δράσης το κίνημα θα έχει να αντιμετωπίσει την κόπωση και τη φθορά. Οι προκλήσεις είναι πολλές. Οι προβλέψεις δεν ευνοούν ιδιαίτερα . Ωστόσο, οι εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου , που έχουν βγει έξω δεν δίνουν περιθώρια γκρίνιας ούτε στους πιο απαισιόδοξους. Η ύπαρξη τους στους δρόμους είναι κάτι. Νιώθεται…

Advertisements