Ο Μεσάζων.

Posted on Μαΐου 22, 2011

0



Σε πολλές περιπτώσεις μια συναλλαγή (ακόμα και η απλή επικοινωνία) με ένα άλλο πρόσωπο δεν γίνεται απ’ ευθείας. Υπάρχει ένα «πρόσωπο», σχεδόν πάντα, στη μέση για να διεκπεραιώσει τη διαδικασία.

Στις οικονομικές συναλλαγές τον ρόλο αυτό τον έχουν οι τράπεζες, οι νόμιμοι δηλαδή τοκογλύφοι, μέσω των οποίων ολοκληρώνεται κάθε συναλλαγή. Δια νόμου πια. Ο «κανόνας του μεσάζοντα» βρίσκει εφαρμογή και σε άλλες περιπτώσεις. Ένας ατζέντης, ένας νομικός, ένας μεσίτης κ.λπ. Χωρίς καμία διάθεση να αναπαράγω στερεότυπα , υπογραμμίζεται ότι όλες αυτές οι ενασχολήσεις έχουν και σημαντικά αρνητικά χαρακτηριστικά στο υποσυνείδητο πολλών.

Στο εμπόριο ο μεσάζων είναι παράγοντας κλειδί. Προϊόντα που οι παραγωγοί ομνύουν ότι φεύγουν πάμφθηνα απ’ αυτούς, οι καταναλωτές τα αγοράζουν σε τιμές διογκωμένες από τις προσαυξήσεις.

Ο κύριος , όμως, τομέας δράσης του μεσάζοντα είναι η πολιτική, εν καιρώ δημοκρατίας. Αυτόκλητοι σωτήρες μεσολαβούν για να ληφθούν αποφάσεις, που θα μας επηρεάζουν για χρόνια. Τέτοιοι μεσάζοντες, στο όνομα του κοινοβουλευτισμού, του σοσιαλισμού, της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και του «δίκιου του λαού» εξαθλιώνουν πλήθη και οδηγούν τις κατώτερες κοινωνικές τάξεις σε μαρασμό.

Είναι μεσάζοντες που δεν διευκολύνουν, αλλά απομυζούν από ένα σύστημα, γιατί εμείς το επιτρέπουμε. Πολιτευόμενος δεν είναι ο αντιπρόσωπος. Είναι , θα έπρεπε να είναι, αυτός που αρθρώνει πολιτικό λόγο. Οι 300 βουλευτές σε αναλογία με τα 11.οοο.οοο αυτής της χώρας είναι 1 αντιπρόσωπος για 36.666 περίπου πολίτες. Ένας για τόσους. Αυτό, όμως δεν είναι δημοκρατία. Οι εκλογές τους είναι μονάχα νομιμοποίηση αυτής της ιδιότυπης ολιγαρχίας.

Μάλιστα εν ονόματι αυτής της δημοκρατίας έχουν κηρυχτεί πόλεμοι, που η Ελλάδα υποστήριξε. Οι ΗΠΑ είναι η πρώτη χώρα που διέσπειρε…τη δημοκρατία αυτή. Για μια φερώνυμη δημοκρατία πέφτουν θύματα, εντός και εκτός των τειχών.

Μεσάζοντες δεν χρειάζονται. Ούτε στο εμπόριο, μα κυρίως, στην πολιτική. Ο λαός μπορεί να αποφασίζει άμεσα για όλα. Οι συλλογικότητες πρέπει να ενισχυθούν. Η δημοκρατία δεν χρειάζεται να οριστεί ως άμεση. Είναι τέτοια εξ ορισμού. Έτσι ορίστηκε 2.500 χρόνια πριν.

Advertisements