Τηλεοπτική διαστροφή.

Posted on Μαΐου 10, 2011

0




Από ένα είδος διαστροφής – δεν εξηγείται αλλιώς- υπέβαλλα τον εαυτό μου στο παρατεταμένο μαρτύριο της τηλεόρασης. Μέγιστο ζήτημα σήμερα οι μετανάστες. Με αφορμή δολοφονία στο κέντρο της Αθήνας η συντηρημένη ηλιθιότητα των 8.30 βγήκε στους δέκτες να σπείρει.

Αφενός οι δράστες δεν έχουν συλληφθεί ακόμα. Ωστόσο, άκουγες ένα μάτσο ανθρώπους να θεωρούν βέβαιο πως η μάνα των δραστών τους γέννησε έξω από τα ελληνικά σύνορα. Δεν μπορεί να είναι αλλιώς!

Αφετέρου, όποιας εθνικότητας και αν είναι οι δράστες, το γεγονός παραμένει: η εγκληματικότητα ανεβαίνει και το κράτος είναι ανίκανο να τη δει σαν κοινωνικό φαινόμενο και να την αντιμετωπίσει. Ισχυρίζονταν πολλοί πως ευθύνονται οι μετανάστες που υπάρχει εγκληματικότητα. Δυστυχώς, όμως, για όλους μας οι μετανάστες είναι η δυστυχία που εισάγουμε, προκειμένου να μην παράγουμε ακόμη δικιά μας. Σύντομα θα γίνει κι αυτό. Εγκληματικότητα δεν τείνουν να παράγουν οι αλλοδαποί. Παράγουν οι εξαθλιωμένες τάξεις ανθρώπων. Στην Ελλάδα οι αλλοδαποί έχουν αφεθεί σε μια μοίρα φθοράς και αφθαρσίας. Όσο γιγαντώνεται η εξαθλίωση θα γιγαντώνεται η εγκληματικότητα.

Κάποιοι έκαναν και τη σύγκριση με τον Γρηγορόπουλου: «Που είναι όλοι αυτοί που βγήκαν στους δρόμους τότε;» Ξεχνούν ότι ο ένας άνθρωπος δολοφονήθηκε από κοινούς εγκληματίες ενώ ο άλλος από ένα δημόσιο υπάλληλο που εργάζεται για την προστασία του! Δεν γίνεται , βέβαια, αξιολόγηση των νεκρών, αλλά μια τοποθέτηση των δολοφόνων που στη δεύτερη περίπτωση ξεσήκωσε την μήνη πολλών ανθρώπων. Ο κοινός δολοφόνος είναι αυτό που είναι και είναι στο χέρι της κοινωνίας να των εξαλείψει σαν φαινόμενο.

Οι μικρόνοοες θα συνεχίσουν να φωνάζουν με λέξεις ηχηρές: πάταξη, απέλαση, δρόμο, ουστ – μέχρι και για συγκέντρωση μεταναστών σε στρατόπεδο ακούστηκε στην τ.β σήμερα! Θα τους διαφεύγει πάντα – ή θα το κάνουν σκόπιμα- πως όταν καταπιέζεις έναν άλλο δεν μπορείς ποτέ να είσαι ελεύθερος και πως η παθογένεια της βίας είναι συλλογικό φαινόμενο.

Advertisements