Μια παράβαση , καμία παράβαση ή εκατό χιλιάδες;

Posted on Φεβρουαρίου 13, 2011

0



Βράδυ σε γειτονιά του Πειραιά. Δύο αλλοδαποί έχουν αποπειραθεί να κλέψουν ένα κινητό από έναν περαστικό. Δύο άλλοι τους ακινητοποιούν. Συνολικά στη σκηνή ,έπειτα από κάποια ώρα, καταφτάνουν 6 – 7 αστυνομικοί. Αφού ο κλεμμένος εξηγεί, φοβισμένος ακόμα από την παρολίγο απώλεια – κι αυτοί από τον Έλληνα το κινητό πήγαν να πάρουν;-, οι αστυνομικοί εξηγούν (sic) στους δύο «μικρούς ήρωες» που έκαναν την σύλληψη πως δεν τους χτύπησαν ( «έτσι»;) απλά τους έσπρωξαν.

Για κάνα τέταρτο στο πεζοδρόμιο είναι πεσμένοι δύο άνθρωποι. Γύρω τους δέκα άλλοι και 6-7 αστυνομικοί που αφήνουν να εξαπολύονται ύβρεις και προσβολές προς στους δύο πεσμένους, που ούτε ελληνικά ήξεραν ούτε και το δικαίωμα τους να μηνύσουν τους υβριστές τους.


Η κορύφωση της πράξης έρχεται. Ο ένας από τους δύο «ήρωες» φορώντας το κράνος του , ετοιμοπόλεμος, έχει πάει δίπλα στον γονατιστό και δεμένο συλληφθέντα : «
Σκάσε μουνόπανο. Μη με κοιτάς, μη με κοιτάς ρε καργιόλη γιατί θα φας κι άλλες.«. Ταυτόχρονα του έσπρωχνε το κεφάλι και ο έτερος «ήρωας» του υπενθύμιζε : » Εδώ είναι Ελλάδα. Το ετοιμάζουμε, θα βγούμε μια μέρα έξω και θα σας γαμήσουμε όλους».

Οι 6 -7 αστυνομικοί πήραν στοιχεία, συμπέραναν πως ο ένας εκ των δύο συλληφθέντων, που είχε κουλουριαστεί βογκώντας, δεν χρειάζεται γιατρό ( «θα γίνει καλά μόλις έρθει στο τμήμα»), χαιρετήθηκαν δια χειραψίας και με φιλικούς ασπασμούς με τους δύο «ήρωες», οι οποίοι έκαναν πανηγυρική έξοδο καβάλα στη βέσπα τους. Το βράδυ τους μόλις είχε φτιάξει…

Οι τριγύρω έμειναν να βγάλουν το ηθικό δίδαγμα: » Να πως έγινε η Ελλάδα με όλους αυτούς». Εμείς, πάλι, απομακρυνθήκαμε αμίλητοι, χωρίς, όμως, να ξέρουμε πραγματικά ποιούς ακριβώς εννούσαν.

Advertisements