Επανάσταση και σεξ

Posted on Φεβρουαρίου 11, 2011

0


Είναι μια σύγχυση που συχνά γίνεται. Πολλοί θεωρούν πως η ταξική καταπίεση συνεπάγεται και ηθική καταπίεση. Όπως λέει, όμως, και ο Hobsbawm, η μάχη για το σεξ έχει κερδηθεί και αυτό που έφερε ήταν απλώς περισσότερο σεξ και όχι η κατάρρευση κάποιου προπυργίου του καπιταλισμού! Αντιθέτως, ο ιστορικός μας θυμίζει, πως «κανείς ποτέ δεν επέβαλλε σεξουαλικό πουριτανισμό» – με εξαίρεση τη φρικιαστική δυστοπία του 1984, του Όργουελ. Αντιθέτως, αν το σκεφτούμε το σεξ είναι η πιο φθηνή διασκέδαση, άρτος και θεάματα λοιπόν!

Ο Hobsbawm , όμως, πάει και ένα βήμα παρακάτω επιμένοντας – «με κάποια λύπη»- πως μάλλον υπάρχει μια σύνδεση, ιστορικά, ανάμεσα στην επανάσταση και τον πουριτανισμό «Οι μεγάλες επαναστάσεις του αιώνα μας δεν αφιερώθηκαν στη σεξουαλική ελευθερία […] .

[…]Όταν οι Γάλλοι κατέβηκαν σε γενική απεργία το Μάη του 1968 τα χάπενινγκ στο θέατρο Οντεόν και εκείνα τα έξοχα συνθήματα στους τοίχους -Απαγορεύεται το απαγορεύεται, Όταν κάνω επανάσταση είναι σαν να κάνω έρωτα- μπορούσαν να θεωρηθούν μορφές αντίδρασης περιθωριακέ ως προς τα κύρια γεγονότα».

Η παρατήρηση του φαίνεται οδηγεί τον συγγραφέα στο συμπέρασμα πως «όσο περισσότερο εξέχουσα θέση έχουν αυτά τα φαινόμενα τόσο πιο βέβαιοι μπορούμε να είμαστε ότι δεν συμβαίνουν και μεγάλα πράγματα. Το να σκανδαλίσεις τον αστό είναι δυστυχώς ευκολότερο από το να τον ανατρέψεις«.

Με την τελευταία φράση να συμπυκνώνει όλο το νόημα, θίγοντας το πολύ καίριο ζήτημα πως «επαναστάτης» δεν είναι αυτός που απλά ντύνεται και φέρεται με κάποιον τρόπο. Αυτά όλα είναι εξωτερικές συνδηλώσεις, απλώς στυλ. Η συγκρότηση η θεωρητική και ο ισχυρός χαρακτήρας μετρούν στο τέλος, στον απολογισμό Αυτά κρίνουν έναν αγώνα: αν ξέρεις γιατί πρέπει να κάνεις κάτι ( όχι μόνο να νιώθεις το άδικο) και αν μπορείς να συνεχίσεις όταν οι συνθήκες δεν είναι δόκιμες.

Τα αποσπάσματα είναι από το βιβλί Οι Επαναστάτες, Eric Hobsbawm, εκδ. Θεμέλιο.

Advertisements